Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Ostrołęce

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 marca 2015r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015r. w O.

sprawy z odwołania W. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.

o prawo do emerytury

na skutek odwołania W. B.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P.

z dnia 31.12.2014r. znak (...)

orzeka:

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje W. B. prawo do emerytury począwszy od dnia 01.12.2014r.;

2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31 grudnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P.odmówił W. B.prawa do emerytury uznając, że nie udowodnił on wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. W. B.decyzję powyższą zaskarżył wnosząc od niej odwołanie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, że W. B.nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa w artykule 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, gdyż nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. ZUS uznał jedynie 13 lat 6 miesięcy i 16 dni okresów pracy w warunkach szczególnych, natomiast nie uznał, jako okresu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 14 sierpnia 73 roku do 9 lutego 78 roku z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...)w K.. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie pana W. B.jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą do ubiegania się przez odwołującego o prawo do emerytury jest artykuł 184 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych w związku z paragrafem 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż urodził się on (...). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 1 stycznia 1949 roku, jeżeli: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, nie przystąpił do otwartego Funduszu Emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem zakładu na dochody budżetu państwa oraz w dniu 1 stycznia 99 roku udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy w tym, co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Regułą jest, że okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustęp 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 83 roku lub w świadectwie pracy. Zgodnie z jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego możliwe jest wykazywanie okoliczności, od których zależy nabycie uprawnień w postępowaniu przed Sądem wszelkimi dowodami. Na potwierdzenie dokonywanych w spornym okresie pracy w szczególnych warunkach odwołujący przedstawił jedynie ogólne świadectwo pracy datowane na 9 lutego 78 roku, z którego wynika, że był on zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...)w K.od 14 sierpnia 1973 roku do 9 lutego 1978 roku i w tym okresie zajmował stanowiska: robotnika budowlanego a ostatnio maszynisty koparki. Zasadniczą kwestią wobec faktu, że odwołujący mu nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zasadniczą kwestią wymagającą przesądzenia w przedmiotowej sprawie było rozstrzygnięcie czy odwołujący w spornym okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach pozwalających na uznanie jej, jako jeden z rodzajów prac wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku. W celu ustalenia rzeczywistego charakteru pracy odwołującego w spornym okresie Sąd przesłuchał odwołującego w charakterze strony, przeprowadził też dowód z dokumentów z akt osobowych. Z zeznań odwołującego wynika, że zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...)w K., odwołujący podjął od 14 sierpnia 1973 roku, jednak początkowo zajmował stanowiska, stanowisko robotnika i zaznajamiał się po prostu z pracą w tym przedsiębiorstwie. Odwołujący zeznał, że dopiero od 15 marca 75 roku powierzono mu obowiązki maszynisty sprzętu ciężkiego, podał, że pracował głównie na koparce, przez krótki okres czasu również na spycharce i na tej koparce pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy do, aż do zakończenia zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie. Sąd dał wiary zdaniom odwołującego, nie znajduje on żadnych podstaw by kwestionować ich szczerość i zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy, tym bardziej, że korespondują one w pełni z dowodami z dokumentów z akt osobowych. Ich analiza wskazuje, że odwołujący został przyjęty na stanowisko robotnika budowlanego, dopiero z dniem 15 marca 75 roku powierzono mu obowiązki maszynisty sprzętu ciężkiego. W kolejnych angażach stanowisko pracy odwołującego określane było bądź, jako maszynista spycharki a następnie, jako maszynista koparki i z dokumentów z akt osobowych wynika, że takie stanowisko, czyli maszynisty koparki, odwołujący zajmował do końca zatrudnienia. Wskazane dowody z dokumentów nie budziły żadnych wątpliwości Sądu, co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Reasumując powyższe Sąd doszedł do przekonania, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że W. B.w okresie do 15 marca 75 roku do 9 lutego 78 roku to jest przez okres 2 lat 10 miesięcy i 26 dni, faktycznie wykonywał pracę maszynisty ciężkich maszyn budowlanych i drogowych. Była to praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Prace te wyszczególnione są w wykazie A dział V pozycja 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 83 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Sąd tutaj nie zaliczył do szczególnych warunków jedynie początkowego okresu zatrudnienia odwołującego w Przedsiębiorstwie (...), Oddział Eksploatacji (...)w K., to jest okres od 14 sierpnia 1973 roku do 14 marca 1975 roku, gdyż jak wynika z zeznań samego odwołującego i dowodów z akt osobowych w początkowym okresie zatrudnienia był on zatrudniony, jako robotnik budowlany, taki ogólny i nie wykonywał wówczas prac w warunkach szczególnych. W. B.spełnił też wszystkie pozostałe przesłanki warunkujące nabycie uprawnień do wcześniejszej emerytury wynikające z cytowanego wyżej artykułu 184 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych i na dzień 1 styczeń 1999 roku udowodnił okres składkowy - nieskładkowy wynoszący 30 lat i 4 miesiące, ukończył 60 lat oraz nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, Sąd w oparciu o artykuł 477(14) paragraf 2 kodeksu postępowania cywilnego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu prawo do emerytury, począwszy od dnia 1 grudnia 2014 roku, to jest od pierwszego dnia miesiąca, w którym odwołujący złożył wniosek o świadczenie stosownie do artykułu 129 ustęp 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z treścią artykuł 118 ustęp 1 a ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego odnośnie tutaj nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie prawidłowo nie było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji, o przyznaniu odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS nie dysponował, bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w spornym okresie, jako wykonywanej w szczególnych warunkach, gdyż odwołujący nie złożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowania Sądowego po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego, odwołujący w sposób niewątpliwy wykazał, że zgromadził wymagane ustawą 15-letni okres pracy w warunkach szczególnych. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie drugim wyroku.